تفسير : سرنوشت پاكان و نيكان در آيات گذشته اظهارات مشركان درباره قرآن و نتائج آن را خوانديم ، اما در آيات مورد بحث ، اعتقاد مؤمنان را با ذكر نتائجش مىخوانيم : نخست مىگويد : « هنگامى كه به پرهيزگاران گفته مىشود پروردگار شما چه چيز نازل كرده است ؟ مىگويند خير و نيكى » ( * ( وَقِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً ) * ) . در تفسير قرطبى مىخوانيم در آن هنگام كه پيامبر ص در مكه بود ، در موسم حج كه از اطراف جزيره عربستان مردم گروه گروه وارد مكه مىشدند ، چون جسته گريخته مطالبى درباره پيامبر اسلام ص به گوششان رسيده بود ، با افراد مختلف كه روبرو مىشدند از آنها پيرامون اين موضوع سؤال ميكردند ، هر گاه از مشركان اين سؤال را مىكردند آنها مىگفتند : چيزى نيست ، همان افسانه‌هاى خرافى و اسطوره‌هاى پيشينيان ، و هر گاه با مؤمنان روبرو مىشدند و اين سؤال را مطرح مىكردند و مىگفتند پروردگار ما جز خير و نيكى نازل نكرده است . چه تعبير رسا و زيبا و جامعى ؟ « خير » آن هم خير مطلق ، كه مفهوم گسترده اش همه نيكيها ، سعادتها و پيروزيهاى مادى و معنوى را در بر مىگيرد ، خير در رابطه با دنيا ، خير در رابطه با آخرت ، خير براى فرد و خير براى جامعه ، خير در زمينه تعليم و تربيت و در زمينه سياست و اقتصاد و امنيت و آزادى خلاصه خير از هر نظر ( زيرا مىدانيم هنگامى كه متعلق يك كلمه را حذف كنيم مفهوم آن عموميت پيدا خواهد كرد ) . ذكر اين نكته نيز لازم است كه درباره قرآن تعبيرات گوناگونى در خود